Fotografowanie obiektów, które bronią się przed obiektywem

Zakład, który nigdy nie staje

PCO w Żarowie produkuje cegły, kształtki, izolacje i masy ogniotrwałe do pieców na całym świecie. Kiedy przebudowywaliśmy markę i stronę internetową, zdjęcia stockowe nie wchodziły w grę: klient kupujący materiały ogniotrwałe w sekundę rozpozna fałszywy piec. PCO potrzebowało własnej bazy zdjęć, z której będzie korzystać latami na stronie, w katalogach, prezentacjach i social mediach.

Dlaczego aparat ma tu pod górkę

Produkcja materiałów ogniotrwałych to pył, gorąco i półmrok. Hale są oświetlone z myślą o bezpieczeństwie, nie o obiektywie. Drobny pył wisi w powietrzu i osiada na wszystkim, a każdy dział pracuje według harmonogramu, którego nie da się wstrzymać dla fotografa. Na objęcie całego procesu, ludzi i gamy produktów mieliśmy dwa dni na miejscu.

Scenariusz sesji, zanim ktokolwiek spakuje obiektyw

Zaczęliśmy od mapy zakładu przesłanej przez PCO i zamieniliśmy ją w scenariusz zdjęciowy. Każde miejsce stało się ponumerowaną stacją: 27 w czwartek i 3 kolejne w piątek, każda z własną listą ujęć. Pierwsza strona wymieniała wszystkie kategorie zdjęć z docelową liczbą, od portretowych zbliżeń po analizę zamówień, więc w dniu sesji nic nie zależało od pamięci.

Zaplanowane pod nową stronę

Listę ujęć pisaliśmy równolegle z projektem strony dla PCO. Każdy etap produkcji na stronie potrzebował zdjęcia, każda kategoria produktów zbliżenia, a każda sekcja ludzi. Dział sprzedaży PCO sprawdził listę na hali i przesłał zdjęcia referencyjne z telefonu z każdej stacji, więc światło i kadry znaliśmy, zanim przyjechaliśmy.

Moodboard, dress code i karty stacji

Moodboard nadał ton: ciemne hale, ciepłe światło z pieców, dłonie na materiale. Zespoły produkcyjne dostały wytyczne dotyczące ubioru (neutralne szarości, beże i brązy, bez logotypów i wzorów, bez niebieskich dżinsów, bez czarnych koszulek), żeby kadr niosła marka, a nie ubranie. Przy każdym przystanku przed obiektywem lądowała wydrukowana karta stacji, dzięki czemu każdy plik da się przypisać do miejsca w scenariuszu.

Śladem materiału

Proces fotografowaliśmy w kolejności, w jakiej przemieszcza się materiał: kruszenie i mielenie, mieszanie, prasowanie i odlewanie, wypał w piecach tunelowych TP2 i TP3, cięcie, kontrola jakości i pakowanie. Każdy etap pokazujemy przez ludzi i zbliżenia maszyn: widać, co się dzieje, bez ujawniania poufnych parametrów.

Szczegóły, które sprawdzi inżynier

O tym, czy zdjęcia obronią się przed technicznym klientem, decydują drobiazgi. Omijaliśmy najstarsze maszyny w zakładzie, kadrowaliśmy nowoczesny sprzęt i roboty, a w ujęciach kontroli jakości poprosiliśmy o suwmiarkę zamiast miarki. Długie czasy naświetlania zamieniły linię pakującą i roboty w ruch, który czyta się jak wydajność.

Ludzka twarz ciężkiego przemysłu

PCO chciało pokazać ludzi stojących za produktem, nie modeli. Dwóch naszych art directorów pracowało razem z fotografem Kamilem Blicharskim. Jeden rozmawiał z załogą, tłumaczył kolejne ujęcie i dbał o luźną atmosferę, drugi pilnował kadru, tła i listy ujęć. Gdy ludzie byli zrelaksowani i zajęci prawdziwą pracą, aparat mógł czekać na naturalne momenty zamiast je inscenizować.

W rytmie zmiany

Zdjęcia w strefie socjalnej zaplanowaliśmy na przerwę śniadaniową o 9:45, kiedy zbiera się cała zmiana, a z PCO ustaliliśmy, które działy odwiedzimy którego dnia, żeby każdy zespół wiedział, kiedy się nas spodziewać. Portrety obejmują zarówno ujęcia z bezpośrednim kontaktem wzrokowym, jak i spontaniczne chwile przy maszynach.

Pył, gorąco i zakład, który pracuje dalej

Produkcja nie mogła się dla nas zatrzymać, więc to my poruszaliśmy się wokół niej. Przed sesją nasz zespół przeszedł szkolenie BHP i badania lekarskie PCO, a przez oba dni pracował w środkach ochrony indywidualnej i obuwiu ochronnym. PCO wysprzątało fotografowane sekcje, rozdzieliło działy między czwartek i piątek, żeby każdy zespół mógł się przygotować, i rozdało osobom w kadrze firmowe koszulki oraz naklejki z logo na kaski.

Rekwizyty, preselekcja i dokrętki

Drobne rekwizyty wydrukowaliśmy wcześniej: 20 etykiet paletowych i komplety dokumentów firmowych i technicznych, żeby inscenizowane sceny kontroli jakości zgadzały się z prawdziwą dokumentacją. Pył w powietrzu rozprasza światło, więc tam, gdzie pozwalały maszyny, pracowaliśmy ze statywu, a mgiełkę wykorzystywaliśmy jako klimat, gdy pomagała kadrowi. Każdego wieczoru robiliśmy preselekcję zdjęć z danego dnia, stacja po stacji, według list ujęć, i planowaliśmy dokrętki na kolejny poranek.

Jedno światło, jedno podłoże, każdy materiał

Na słabym zdjęciu wyroby ogniotrwałe wyglądają tak samo, na dobrym wyraźnie się różnią. Przed sesją napisaliśmy koncepcję fotografii produktowej: zbliżenia okładkowe w tej samej perspektywie i świetle, tak by różnicę niosły faktura i odcień, bez sugerowania konkretnego formatu; jedna standardowa cegła na każdą kategorię materiału; packshoty na stole bezcieniowym; osobne zbliżenia formatów.

Spójność to cały sens

Na miejscu zbudowaliśmy prosty set: szare podłoże, tło i statyw w stałej pozycji, niezmienione przez całą serię. Cegły szamotowe, andaluzytowe, mulitowe, boksytowe, korundowe i karborundowe, izolacje i masy ogniotrwałe fotografowaliśmy w tym samym ustawieniu i świetle, więc kolor i ziarno można porównać bezpośrednio na ekranie. Rodzaje materiałów są oddzielone od formatów, żeby klient nigdy nie pomylił materiału z kształtem.

Od początku robione pod stronę

Ponieważ to my projektowaliśmy stronę PCO i prowadziliśmy art direction zdjęć, jedno pasuje do drugiego. Strona produktów wykorzystuje zbliżenia materiałów jako okładki kategorii, a formaty pokazuje w osobnej siatce. Zdjęcia procesu ilustrują każdy etap produkcji, a portrety ludzi przewijają się przez strony o firmie.

Baza zdjęć na lata

Dwa dni na miejscu dały ostateczny wybór 172 obrobionych zdjęć, podzielonych na procesy, infrastrukturę, ludzi i produkty. PCO korzysta z nich na stronie, w katalogach, prezentacjach i social mediach. Fabryki to uczciwe miejsca. Sfotografowane uczciwie dają zdjęcia, z którymi nie wygra żaden bank stockowy.